"Ik heb wel veel moeten nadenken, zeg."

We hebben drukke weken achter de rug. De machine draait inmiddels al op volle toeren, zelfs meer dan we hadden verwacht. Lees even mee:

Na de laatste try-outs hebben we nog een aantal keer gerepeteerd voor de première op 26 mei in het CREA Theater. Die was al drie weken van tevoren uitverkocht!

Die avond hadden familie en vrienden de kans om Homonologen te bekijken, voordat we in de middelbare scholen van Amsterdam verdwijnen. We maakten een klasopstelling op het podium, inclusief skelet en kaart van Nederland. De tl-balken bleven gewoon aan, net als in een echte klas.

We kregen enthousiaste reacties van de 130 bekenden, maar ook van docenten die Homonologen nu al hebben geboekt voor op hun school.

Op 1 juni speelden we alweer op MBO College West. Voor het eerst vond daarna direct de voorlichting van het COC plaats. Voorlichters Nicolette, Yvonne en Roel konden mooi terugkoppelen naar wat de studenten net gezien hadden. Er ontstond een levendige discussie. Hoe kun je transgender en lesbisch tegelijk zijn? Voel je als vrouw andere dingen dan als man? Wat zeg je als moslima (in de klas zaten alleen meiden) als je kind uit de kast komt?

Sommige meiden vonden homoseksualiteit een 'beproeving', die je als moslim moet doorstaan. Anderen vroegen zich af of je als man bi of homo kunt worden als je wordt omringd door alleen maar mannen, zoals in het leger.

Deze quote illustreert het mooi: "Ik heb wel veel moeten nadenken, zeg."

Wij leerden hier ook veel van. Belangrijkste les: wederzijds begrip gaat boven alles.